Στο σύστημα ψηφιακής μετάδοσης επικοινωνιών, υπάρχουν δύο σειρές ψηφιακών οπτικών πομποδεκτών, η μία ονομάζεται «Plesiochronous Digital Hierarchy» (Plesiochronous Digital Hierarchy), που αναφέρεται ως οπτικός πομποδέκτης PDH. το άλλο ονομάζεται «Σύγχρονη Ψηφιακή Ιεραρχία» (Synchronous Digital Hierarchy), που αναφέρεται ως οπτικός πομποδέκτης SDH.

Το σύστημα που χρησιμοποιεί την πλειοχρονική ψηφιακή σειρά (PDH) είναι να ρυθμίσει ένα ρολόι υψηλής ακρίβειας σε κάθε κόμβο του ψηφιακού δικτύου επικοινωνίας, τα σήματα αυτών των ρολογιών έχουν όλα έναν ενιαίο τυπικό ρυθμό. Αν και η ακρίβεια κάθε ρολογιού είναι πολύ υψηλή, υπάρχουν πάντα κάποιες μικρές διαφορές. Προκειμένου να διασφαλιστεί η ποιότητα της επικοινωνίας, η διαφορά μεταξύ αυτών των ρολογιών δεν πρέπει να υπερβαίνει το καθορισμένο εύρος. Επομένως, αυτή η μέθοδος συγχρονισμού δεν είναι αυστηρά αληθινός συγχρονισμός, επομένως ονομάζεται "οιονεί σύγχρονος".

Στα προηγούμενα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα χρησιμοποιήθηκε το μεγαλύτερο μέρος του εξοπλισμού οπτικού πομποδέκτη PDH, αυτή η σειρά έχει καλή προσαρμοστικότητα στην παραδοσιακή επικοινωνία σημείου προς σημείο. Με την ταχεία ανάπτυξη της ψηφιακής επικοινωνίας, υπάρχουν όλο και λιγότερες άμεσες μεταδόσεις από σημείο σε σημείο και οι περισσότερες ψηφιακές μεταδόσεις πρέπει να μεταφερθούν, επομένως, η σειρά PDH δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της ανάπτυξης σύγχρονων τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών και της σύγχρονης διαχείρισης τηλεπικοινωνιακού δικτύου. Το SDH είναι ένα σύστημα μετάδοσης που προέκυψε για να καλύψει αυτή τη νέα ανάγκη.