چیزهای زیادی در مورد سوئیچ های اترنت ارزش یادگیری دارد. در اینجا به طور عمده نحوه جلوگیری از دست دادن بسته در کنترل داده انرژی سوئیچ های اترنت گیگابیتی را معرفی می کنیم. کنترل جریان نمی تواند توان عملیاتی کل سوئیچ را بهبود بخشد، اما از دست دادن بسته در سوئیچ جلوگیری می کند. پروتکل لایه فیزیکی Gigabit Ethernet IEEE چندین رابط اترنت گیگابیتی را برای رسانه های فیزیکی مختلف، از جمله 1000Base-CX، 1000Base-SX، 1000Base-LX، 1000Base-T تعریف می کند.

در میان آنها، 1000Base-CX رابطی است که بر روی کابل های کواکسیال متعادل با 155Ω استفاده می شود. هیچ محصول واقعی در عمل وجود ندارد. 1000Base-T یک رابط است که می تواند برای کابل های جفت پیچ خورده دسته 5 یا بالاتر استفاده شود. استاندارد آن IEEE802.3ab است. این استاندارد به تازگی در ژوئن 1999 منتشر شد و اکنون محصولات تجاری به تازگی وارد بازار شده اند.

1000Base—SX از رابط لیزری با طول موج 850 نانومتر استفاده می کند که فقط برای فیبر چند حالته مناسب است. 1000Base-LX از رابط لیزری با طول موج 1300 نانومتر، مناسب برای فیبر تک حالته و چند حالته استفاده می کند. 1000Base-SX عمدتا برای شبکه پردیس و ستون فقرات شبکه سازمانی استفاده می شود.

1000Base-LX عمدتا در شبکه های شهری استفاده می شود. اکنون یکی دیگر از شبکه‌های شهری پرکاربرد، رابط نوری سوئیچ اترنت گیگابیتی 1000Base-LH است. به طور کلی از لیزرهایی با طول موج 1300 نانومتر یا 1550 نانومتر استفاده می شود که می تواند به بیش از 50 کیلومتر برسد. حتی فاصله انتقال 100 کیلومتر بدون رله.

لازم به ذکر است که از آنجایی که IEEE فاصله انتقال اترنت گیگابیتی را در بدترین شرایط انتقال فراهم می کند، در کاربردهای واقعی، فاصله انتقال محصولات تولید کنندگان مختلف بسیار فراتر از مقررات استاندارد است، مانند PowerRail 1000 The 1000Base- آلکاتل. رابط LX سوئیچ مسیریابی مگا می تواند 22 کیلومتر را بدون رله در آزمایش واقعی انتقال دهد.