از طریق مقدمه قبلی متوجه شدیم که فرستنده نوری تلفن وسیله ای است که سیگنال تلفن سنتی را به سیگنال نوری تبدیل می کند و آن را روی فیبر نوری ارسال می کند. با این حال، فرستنده و گیرنده نوری تلفن چگونه طبقه بندی می شود و چه انواعی وجود دارد؟

فرستنده های نوری تلفن را می توان با توجه به حوزه های کاربردی به 4 دسته تقسیم کرد:
1. گیرنده نوری تلفن نظارتی: برای انتقال سیگنال های ویدئویی استفاده می شود (به عنوان مثال خروجی دوربین های معمولی سیگنال های ویدئویی است) و همچنین می تواند در انتقال صدا، داده های کنترلی، سیگنال های سوئیچ و سیگنال های اترنت کمک کند. این عمدتا در بزرگراه ها، ترافیک شهری، امنیت جامعه و مناطق مختلفی که نیاز به نظارت دارند استفاده می شود.

2. گیرنده نوری تلفن رادیو و تلویزیون: برای انتقال سیگنال های فرکانس رادیویی استفاده می شود، ترمینال آن انتقال نقطه به نقطه نیست، مستقیماً در مسیر نوری منشعب می شود، می تواند فرستنده ای به گیرنده های متعدد باشد که عمدتاً در زمینه انتقال نوری استفاده می شود. تلویزیون کابلی؛

3. فرستنده و گیرنده نوری تلفن برای مخابرات: هر کانال اصلی ترمینال آن 2M است که معمولا به عنوان ترمینال 2M نیز شناخته می شود. هر کانال 2M می تواند 30 تلفن یا سیگنال شبکه با پهنای باند 2M ارسال کند. این فقط یک کانال با پهنای باند ثابت است و عمدتاً مورد استفاده قرار می گیرد بسته به تجهیزات پشتیبانی متصل به گیرنده نوری، پروتکل پشتیبانی شده پروتکل G.703 است که عمدتاً در زمینه ارتباطات نوری مخابراتی با پهنای باند ثابت استفاده می شود.

4. فرستنده نوری تلفن برای توان الکتریکی: بر اساس کاربردهای مختلف در این زمینه ها، فرستنده های نوری تلفنی که توسط رادیو، تلویزیون و مخابرات استفاده می شود، نسبتاً ثابت هستند و تنوع کمتری دارند.