فرستنده و گیرنده فیبر نوری یک واحد تبدیل رسانه انتقال اترنت است که سیگنال‌های الکتریکی جفت تابیده در فواصل کوتاه و سیگنال‌های نوری دوربرد را مبادله می‌کند. در بسیاری از جاها به آن مبدل فوتوالکتریک (تبدیل فیبر) نیز می گویند. محصولات عموماً در محیط واقعی شبکه استفاده می‌شوند که در آن کابل‌های اترنت نمی‌توانند پوشش داده شوند و فیبرهای نوری باید برای افزایش فاصله انتقال استفاده شوند و معمولاً در لایه دسترسی شبکه‌های شهری پهن باند قرار می‌گیرند. مانند: انتقال تصویر ویدئویی با کیفیت بالا برای نظارت بر پروژه های امنیتی. در عین حال، نقش بزرگی در کمک به اتصال آخرین مایل خطوط فیبر نوری به شبکه شهری و شبکه بیرونی ایفا کرده است.

فرستنده و گیرنده فیبر نوری tx و rx:

هنگام استفاده از فرستنده و گیرنده فیبر نوری برای اتصال دستگاه های مختلف، باید به پورت های مختلف استفاده شده توجه کنید.
1. اتصال فرستنده فیبر نوری به تجهیزات 100BASE-TX (سوئیچ، هاب): تأیید کنید که طول کابل جفت پیچ خورده از 100 متر تجاوز نمی کند.
یک سر جفت پیچ خورده را به درگاه RJ-45 (درگاه Uplink) فرستنده گیرنده فیبر نوری و سر دیگر را به درگاه RJ-45 (درگاه مشترک) دستگاه 100BASE-TX (سوئیچ، هاب) وصل کنید.

2. اتصال گیرنده فیبر نوری به تجهیزات 100BASE-TX (کارت شبکه): تأیید کنید که طول کابل جفت پیچ خورده از 100 متر تجاوز نمی کند.
یک سر جفت پیچ خورده را به درگاه RJ-45 (درگاه 100BASE-TX) فرستنده گیرنده فیبر نوری و سر دیگر را به درگاه RJ-45 کارت شبکه وصل کنید.

3. اتصال فرستنده و گیرنده فیبر نوری به 100BASE-FX: تأیید کنید که طول فیبر از محدوده فاصله ای که دستگاه می تواند ارائه دهد تجاوز نکند.
یک سر فیبر به کانکتور SC/ST فرستنده گیرنده فیبر نوری و سر دیگر آن به کانکتور SC/ST دستگاه 100BASE-FX متصل است.

تفاوت بین گیرنده فیبر نوری tx و rx:
tx در حال ارسال است، rx در حال دریافت است. در فیبر نوری یک جفت وجود دارد و فرستنده و گیرنده یک جفت است. ارسال و دریافت باید همزمان انجام شود. فقط دریافت و عدم ارسال و فقط ارسال و عدم دریافت مشکل دارد. در صورت موفقیت آمیز بودن اتصال، برای اتصال باید تمام چراغ برق و چراغ سیگنال فرستنده گیرنده فیبر نوری روشن باشد.