در سیستم انتقال ارتباطات دیجیتال، دو سری فرستنده و گیرنده نوری دیجیتال وجود دارد، یکی از آنها "سلسله مراتب دیجیتال پلزیوکرونوس" (سلسله مراتب دیجیتال پلزیوکرونوس) نامیده می شود که به عنوان فرستنده و گیرنده نوری PDH شناخته می شود. دیگری "سلسله مراتب دیجیتال همزمان" (Synchronous Digital Hierarchy) نامیده می شود که به عنوان فرستنده و گیرنده نوری SDH شناخته می شود.

سیستمی که از سری دیجیتال پلسیوکرونوس (PDH) استفاده می کند، برای تنظیم یک ساعت با دقت بالا در هر گره از شبکه ارتباطی دیجیتال است، سیگنال های این ساعت ها همه دارای نرخ استاندارد یکنواخت هستند. اگرچه دقت هر ساعت بسیار بالا است، اما همیشه تفاوت های جزئی وجود دارد. برای اطمینان از کیفیت ارتباط، اختلاف بین این ساعت ها نباید از محدوده مشخص شده بیشتر شود. بنابراین، این روش همگام سازی کاملاً همگام سازی واقعی نیست، بنابراین به آن "شبه همزمان" می گویند.

در شبکه های مخابراتی گذشته، بیشتر تجهیزات فرستنده گیرنده نوری PDH استفاده می شد، این سری سازگاری خوبی با ارتباطات نقطه به نقطه سنتی دارد. با توسعه سریع ارتباطات دیجیتال، انتقال مستقیم نقطه به نقطه کمتر و کمتر می شود. و اکثر انتقال های دیجیتال باید منتقل شوند، بنابراین، سری PDH نمی تواند نیازهای توسعه خدمات مخابراتی مدرن و مدیریت شبکه های مخابراتی مدرن را برآورده کند. SDH یک سیستم انتقال است که برای رفع این نیاز جدید پدید آمده است.