We weten allemaal dat een netwerk bestaat uit verschillende optische apparaten en dat industriële glasvezeltransceivers een belangrijk onderdeel daarvan zijn. Omdat de maximale transmissieafstand van de netwerkkabel (twisted pair) die we vaak gebruiken echter grote beperkingen kent, is de maximale transmissieafstand van de algemene twisted pair 100 meter. Daarom moeten we bij het aanleggen van grotere netwerken relaisapparatuur gebruiken. Natuurlijk kunnen andere soorten lijnen ook worden gebruikt voor transmissie, zoals glasvezel is een goede keuze. De transmissieafstand van glasvezel is erg lang. Over het algemeen is de transmissieafstand van single-mode glasvezel meer dan 10 kilometer en de transmissieafstand van multi-mode glasvezel kan oplopen tot 2 kilometer. Bij het gebruik van glasvezel gebruiken we vaak industriële glasvezeltransceivers. Dus, hoe krijgen industriële optische transceivers precies toegang tot het netwerk?

Bij het aansluiten van industriële optische vezeltransceivers op het netwerk, moeten de optische kabels eerst van buitenaf worden ingevoerd. De optische kabel moet worden gefuseerd in de optische kabeldoos, wat de aansluitdoos is. Het fuseren van optische kabels is ook een kwestie van kennis. Het is noodzakelijk om de optische kabels te strippen, de dunne vezels in de optische kabels te fuseren met de pigtails en ze na het fuseren in de doos te plaatsen. De pigtail moet worden uitgetrokken en worden aangesloten op de ODF (een soort rek, verbonden met een koppelstuk), vervolgens moet deze worden aangesloten op de jumper met de koppelstuk en ten slotte moet de jumper worden aangesloten op de industriële optische vezeltransceiver. De volgende verbindingsvolgorde is router—-switch—-LAN—-host. Op deze manier wordt de industriële optische vezeltransceiver aangesloten op het netwerk.