Een optische transceiver is de eindapparatuur voor optische signaaloverdracht.

1. Optisch transceivertype:
Optische transceiver is een apparaat dat meerdere E1 (een datatransmissiestandaard voor hoofdlijnen, meestal met een snelheid van 2,048 Mbps, deze standaard wordt gebruikt in China en Europa) omzet in optische signalen en deze verzendt (de belangrijkste functie is om elektro-optische en licht-naar-elektriciteitsconversie te realiseren). Optische transceivers hebben verschillende prijzen afhankelijk van het aantal verzonden E1-poorten. Over het algemeen kan de kleinste optische transceiver 4 E1 verzenden en de huidige grootste optische transceiver kan 4032 E1 verzenden.

Optische transceivers worden onderverdeeld in analoge optische transceivers en digitale optische transceivers:
1) Analoge optische transceiver

De analoge optische transceiver gebruikt de PFM-modulatietechnologie om het beeldsignaal in realtime te verzenden, wat momenteel het meest wordt gebruikt. Het verzendende uiteinde voert eerst PFM-modulatie uit op het analoge videosignaal en voert vervolgens elektrisch-optische conversie uit. Nadat het optische signaal naar het ontvangende uiteinde is verzonden, voert het optisch-naar-elektrisch conversie uit en voert vervolgens PFM-demodulatie uit om het videosignaal te herstellen. Door het gebruik van PFM-modulatietechnologie kan de transmissieafstand gemakkelijk ongeveer 30 km bereiken en kan de transmissieafstand van sommige producten 60 km of zelfs honderden kilometers bereiken. Bovendien heeft het beeldsignaal na transmissie zeer weinig vervorming, met een hoge signaal-ruisverhouding en kleine niet-lineaire vervorming. Door gebruik te maken van golflengteverdelingsmultiplextechnologie kan de bidirectionele transmissie van beeld- en datasignalen ook worden gerealiseerd op één optische vezel om te voldoen aan de werkelijke behoeften van monitoringprojecten.

Deze analoge optische transceiver heeft echter ook enkele nadelen:
a) Het debuggen van productiefouten is moeilijk;
b) Het is moeilijk om multi-channel beeldtransmissie te realiseren met een enkele vezel, en de prestaties zullen verslechteren. Momenteel kan dit soort analoge optische transceiver over het algemeen alleen 4-kanaals beelden over een enkele vezel verzenden;
c) Omdat de analoge modulatie- en demodulatietechnologie wordt gebruikt, is de stabiliteit ervan niet hoog genoeg. Met de toename van de gebruikstijd of de verandering van omgevingskenmerken, zullen de prestaties van de optische transceiver ook veranderen, wat enig ongemak voor het project met zich meebrengt.

2) Digitale optische transceiver
Omdat digitale technologie in veel opzichten duidelijke voordelen heeft ten opzichte van traditionele analoge technologie, net zoals digitale technologie analoge technologie in veel velden heeft vervangen, is de digitalisering van optische transceivers ook een onvermijdelijke trend. Momenteel zijn er voornamelijk twee technische modi van digitale optische beeldtransceivers: de ene is MPEG II-beeldcompressie digitale optische transceiver en de andere is niet-gecomprimeerde digitale optische beeldtransceiver. Beeldcompressie Digitale optische transceivers gebruiken over het algemeen MPEG II-beeldcompressietechnologie, die bewegende beelden kan comprimeren tot N×2Mbps-gegevensstromen en deze kan verzenden via standaard telecommunicatiecommunicatie-interfaces of rechtstreeks via optische vezels. Door het gebruik van beeldcompressietechnologie kan de bandbreedte van de signaaloverdracht aanzienlijk worden verminderd.