Przełącznik sieciowy pierścieniowy działa na poziomie łącza danych, z magistralą powrotną o dużej przepustowości i wewnętrzną macierzą przełączającą. Po odebraniu pakietu danych przez obwód sterujący port przetwarzający wyszukuje w pamięci tabelę odniesień adresowych, aby określić, do którego portu podłączona jest karta sieciowa (karta sieciowa) docelowego adresu MAC (adres sprzętowy karty sieciowej). Pakiety danych są szybko przesyłane do portu docelowego przez wewnętrzną macierz przełączającą. Jeśli docelowy adres MAC nie istnieje, zostanie on rozgłoszony do wszystkich portów. Po otrzymaniu odpowiedzi portu przełącznik sieciowy pierścieniowy „nauczy się” nowego adresu MAC i doda go do wewnętrznej tabeli adresów MAC. Możliwe jest również użycie przełączników sieciowych pierścieniowych do „segmentowania” sieci. Porównując tabelę adresów IP, przełącznik sieciowy pierścieniowy zezwala na przechodzenie przez przełącznik sieciowy pierścieniowy tylko niezbędnego ruchu sieciowego. Poprzez filtrowanie i przekazywanie przełącznika sieciowego pierścieniowego domenę kolizyjną można skutecznie zmniejszyć, ale nie można podzielić transmisji warstwy sieciowej, czyli domeny rozgłoszeniowej.

Port przełącznika pętli. Przełącznik pętli może przesyłać dane między wieloma parami portów jednocześnie. Każdy port można uznać za oddzielny fizyczny segment sieci (Uwaga: segment sieci nie-IP). Podłączone do niego urządzenia sieciowe mogą korzystać z całej przepustowości bez konkurowania z innymi urządzeniami. Gdy węzeł A wysyła dane do węzła D, węzeł B może jednocześnie wysyłać dane do węzła C, a oba węzły korzystają z całej przepustowości sieci i mają własne wirtualne połączenia. Jeśli używany jest przełącznik sieciowy Ethernet 10 Mb/s, całkowity przepływ przełącznika sieciowego pierścieniowego jest równy 2*10 Mb/s=20 Mb/s. Gdy używany jest współdzielony koncentrator 10 Mb/s, całkowity przepływ koncentratora nie przekracza 10 Mb/s. Krótko mówiąc, przełącznik pierścieniowy jest urządzeniem sieciowym opartym na identyfikacji adresu MAC, które może wykonywać funkcje enkapsulacji i przekazywania ramek danych. Przełącznik pierścieniowy może „nauczyć się” adresu MAC i zapisać go w wewnętrznej tabeli adresów. Dzięki ustanowieniu tymczasowej ścieżki przełączającej pomiędzy inicjatorem i docelowym odbiorcą ramki danych, ramka danych może dotrzeć bezpośrednio do adresu docelowego z adresu źródłowego.

Napęd przełącznika pierścieniowego. Tryb transmisji przełącznika pierścieniowego to pełny dupleks, półdupleks, pełny dupleks/półdupleks adaptacyjny. Pełny dupleks przełącznika sieciowego pierścieniowego oznacza, że ​​przełącznik sieciowy pierścieniowy może odbierać dane podczas wysyłania danych. Te dwa procesy są zsynchronizowane, jak zwykle mówimy, możemy również słyszeć głosy innych, gdy mówimy. Wszystkie przełączniki pierścieniowe obsługują pełny dupleks. Zalety pełnego dupleksu to małe opóźnienie i duża prędkość.

Kiedy mówimy o pełnym dupleksie, nie możemy pominąć innego pojęcia, które jest z nim ściśle powiązane, czyli „półdupleksu”. Tak zwany półdupleks oznacza, że ​​w danym okresie czasu występuje tylko jedna czynność. Na przykład wąską drogą może przejechać tylko jeden samochód w tym samym czasie. Kiedy dwa pojazdy jadą w przeciwnych kierunkach, w tym przypadku można podjąć tylko jedną czynność. Ten przykład ilustruje zasadę półdupleksu. Wczesne krótkofalówki i wczesne huby były produktami półdupleksu. Wraz z ciągłym postępem technologii, półdupleks stopniowo wycofywał się ze sceny historii.