Ethernet anahtarları hakkında öğrenmeye değer birçok şey var. Burada esas olarak Gigabit Ethernet anahtarlarının enerji veri kontrolünde paket kaybının nasıl önleneceğini tanıtıyoruz. Akış kontrolü tüm anahtarın veri çıkışını iyileştiremez ancak anahtarda paket kaybını önler. Gigabit Ethernet fiziksel katman protokolü IEEE, 1000Base-CX, 1000Base-SX, 1000Base-LX, 1000Base-T dahil olmak üzere farklı fiziksel ortamlar için çeşitli Gigabit Ethernet arayüzleri tanımlar.

Bunlardan 1000Base-CX, 155Ω dengeli koaksiyel kablolarda kullanılan bir arayüzdür. Pratikte gerçek bir ürün yoktur. 1000Base-T, kategori 5 veya daha yüksek bükümlü çift kablolar için kullanılabilen bir arayüzdür. Standardı IEEE802.3ab'dir. Bu standart Haziran 1999'da yayınlanmıştır ve şimdi ticari ürünler piyasaya sürülmüştür.

1000Base—SX, yalnızca çok modlu fiber için uygun olan 850 nm dalga boyu lazer arayüzünü kullanır. 1000Base-LX, tek modlu ve çok modlu fiber için uygun olan 1300 nm dalga boyu lazer arayüzünü kullanır. 1000Base-SX, esas olarak kampüs ağı ve kurumsal ağ omurgası için kullanılır.

1000Base-LX çoğunlukla metropol alan ağlarında kullanılır. Şu anda yaygın olarak kullanılan bir diğer metropol alan ağı ise 1000Base-LH'nin uzun mesafeli Gigabit Ethernet anahtar optik arayüzüdür. Genellikle 1300nm veya 1550nm dalga boylarına sahip lazerler kullanılır ve bunlar 50 km'den fazla mesafeye ulaşabilir. Röle olmadan 100 km'lik bir iletim mesafesi bile.

IEEE'nin en kötü iletim koşulları altında Gigabit Ethernet iletim mesafesini sağlaması nedeniyle, gerçek uygulamalarda çeşitli üreticilerin ürünlerinin iletim mesafesinin, Alcatel'in PowerRail 1000 gibi standart hükümleri çok aştığına dikkat çekmek gerekir. Mega yönlendirme anahtarının 1000Base-LX arayüzü, gerçek testte röle olmadan 22 km iletim yapabiliyor.