Değişim, iletişimin her iki ucundaki bilgi iletim gereksinimlerine göre manuel veya otomatik ekipmanla, iletilecek bilgileri gereksinimleri karşılayan ilgili yönlendirmeye gönderen teknolojiler için genel bir terimdir. Farklı çalışma pozisyonlarına göre, geniş alan ağı anahtarı ve yerel alan ağı anahtarı olarak ayrılabilir. Geniş alan ağının anahtarı, iletişim sisteminde bilgi değişim işlevini tamamlayan bir tür ekipmandır. Peki, anahtarın iletme yöntemleri nelerdir?

Yönlendirme yöntemi:

1. Kesintisiz geçiş
2. Depolama ve İletme geçişi
3. Parçasız anahtarlama

Doğrudan yönlendirme veya depo yönlendirme olması iki katmanlı bir yönlendirme yöntemidir ve yönlendirme stratejileri hedef MAC (DMAC) tabanlıdır, bu noktada iki yönlendirme yöntemi arasında bir fark yoktur.
Aralarındaki en büyük fark, iletimle başa çıkma biçimleridir, yani anahtarın veri paketinin alıcı süreci ile iletme süreci arasındaki ilişkiyi nasıl ele aldığıdır.

Yönlendirme türü:
1. Kesinti
Düz geçişli Ethernet anahtarı, her bir port arasında dikey ve yatay olarak geçen bir hat matris telefon anahtarı olarak anlaşılabilir. Giriş portunda bir veri paketi algıladığında, paketin başlığını kontrol eder, paketin hedef adresini alır, dahili dinamik arama tablosunu başlatır ve bunu karşılık gelen çıkış portuna dönüştürür, giriş ve çıkışın kesiştiği noktada bağlanır ve veri paketini doğrudan karşılık gelen porta iletir. Anahtarlama işlevini gerçekleştirir. Depolama gerekmediğinden, gecikme çok küçüktür ve değişim çok hızlıdır, bu da avantajıdır.
Dezavantajı, veri paketinin içeriği Ethernet anahtarı tarafından kaydedilmediği için iletilen veri paketinin yanlış olup olmadığını kontrol edememesi ve hata algılama yetenekleri sağlayamamasıdır. Arabellek olmadığı için farklı hızlardaki giriş/çıkış portları doğrudan bağlanamaz ve paketler kolayca kaybolur.

2. Depola ve İlet (Depola; İlet)
Depola ve ilet yöntemi, bilgisayar ağları alanında en yaygın kullanılan yöntemdir. Giriş portunun veri paketini kontrol eder, hata paketini işledikten sonra veri paketinin hedef adresini çıkarır ve paketi arama tablosundan göndermek için çıkış portuna dönüştürür. Bu nedenle, depola ve ilet yönteminin veri işlemede büyük bir gecikmesi vardır, bu onun eksikliğidir, ancak anahtara giren veri paketlerinde hata tespiti yapabilir ve ağ performansını etkili bir şekilde iyileştirebilir. Özellikle farklı hızlardaki portlar arasındaki dönüşümü destekleyebilmesi ve yüksek hızlı portlar ile düşük hızlı portlar arasındaki işbirliğini sürdürebilmesi önemlidir.

3. Parçasız
Bu, ilk ikisi arasında bir çözümdür. Veri paketinin uzunluğunun 64 bayt için yeterli olup olmadığını kontrol eder, 64 bayttan azsa sahte bir paket olduğu anlamına gelir, ardından paketi atar; 64 bayttan fazlaysa paketi gönderir. Bu yöntem de veri doğrulaması sağlamaz. Veri işleme hızı, depola ve ilet'ten daha hızlıdır, ancak düz geçişten daha yavaştır.
Doğrudan yönlendirme veya depolama yönlendirmesi olsun, iki katmanlı bir yönlendirme yöntemidir ve yönlendirme stratejileri hedef MAC'e (DMAC) dayanır. Bu noktada iki yönlendirme yöntemi arasında bir fark yoktur. Aralarındaki en büyük fark, yönlendirmeyle nasıl başa çıktıklarıdır, yani anahtarın veri paketinin alıcı süreci ile yönlendirme süreci arasındaki ilişkiyle nasıl başa çıktığıdır.