İletişimin gelişmesiyle birlikte, iletilmesi gereken bilgi yalnızca ses değil, aynı zamanda metin, veri, görüntü ve videodur. Dijital iletişim ve bilgisayar teknolojisinin gelişmesiyle birlikte, 1970'lerde ve 1980'lerde T1 (DS1) / E1 taşıyıcı sistemleri (1.544 / 2.048Mbps), X.25 çerçeve rölesi, ISDN (Bütünleşik Hizmetler Dijital Ağı) ve FDDI (Optik fiber dağıtılmış veri arayüzü) ve diğer ağ teknolojileri ortaya çıktı. Bilgi toplumunun ortaya çıkmasıyla birlikte, insanlar modern bilgi iletim ağlarının çeşitli devreleri ve hizmetleri hızlı, ekonomik ve etkili bir şekilde sağlayabileceğini umuyorlar. Ancak, hizmetlerinin monotonluğu, genişlemenin karmaşıklığı ve bant genişliğinin sınırlı olması nedeniyle, yukarıda belirtilen ağ teknolojileri yalnızca orijinalindedir. Çerçeve içindeki değişiklikler veya iyileştirmeler artık yararlı değildir.SDHbu arka plan altında geliştirildi. Çeşitli geniş bant optik fiber erişim ağı teknolojileri arasında, SDH teknolojisini kullanan erişim ağı sistemi en yaygın kullanılanıdır.SDH'nin doğuşu, gelen medyanın bant genişliği sınırlaması ve kullanıcı ile çekirdek ağ arasındaki erişim "darboğazı" sorunu nedeniyle omurga ağının gelişimine ve kullanıcı hizmet gereksinimlerine ayak uyduramama sorununu çözer ve aynı zamanda iletim ağında büyük miktarda bant genişliği artırmıştır. Kullanım oranı. 1990'larda SDH teknolojisinin tanıtılmasından bu yana olgun ve standart bir teknoloji olmuştur. Omurga ağlarında yaygın olarak kullanılmaktadır ve fiyatı giderek düşmektedir. SDH teknolojisinin erişim ağında uygulanması, çekirdek ağdaki büyük bant genişliğini azaltabilir. Erişim ağları alanına avantajlar ve teknik avantajlar getirilerek, SDH senkron çoklama, standartlaştırılmış optik arayüzler, güçlü ağ yönetim yetenekleri, esnek ağ topolojisi yetenekleri ve yüksek güvenilirlikten tam olarak yararlanılarak erişim ağlarının inşasında ve geliştirilmesinde faydalar ve uzun vadeli faydalar sağlanmaktadır.